En ieder die nog mee wil doen met het jeugdkamp moet zich voor zondag 20 mei opgeven, of digitaal of via zijn/haar leider

Alle leider(sters) hebben dus nog 3 dagen om het voor hun elftal te regelen.
Vanaf maandag beginnen we met het samenstellen van de teams en is het helaas niet meer mogelijk je op te geven.

Voor meer informatie klik hier

Dus opgeven bij:

Harry van Wijk
Pothof 51
HE Brummen

harryvanwijk@hotmail.com

PS: inschrijfgeld graag in envelop aanleveren

Omdat het de laatste wedstrijd was, en men nog wel wat aan deze memorabele dag wilde hebben, werd er al vroeg afgetrapt in Epse. Hierdoor was de volledige selectie al om negen uur ‘s ochtends aanwezig bij verzamelplaats Concordia. Na het nodige telwerk en het schrappen van de namen van geblesseerde spelers, bleken er precies elf man wedstrijdfit. Coach Wools had dan ook niet veel moeite om met een opstelling op de proppen te komen. De volgende opstelling was het logische gevolg: Willemsen; Vesterink, van Ginkel, J. v.d. Venis, de Lange; Rijken, Prins, de Brouwer; A. v.d. Venis, Eikelboom, Hippmann.

Opvallend was we de wissel van de aanvoerdersband. Kennelijk was coach Wools he-le-maal klaar met het veelvuldig verliezen van de toss. Met het aanwijzen van J. v.d. Venis als aanvoerder hoopte hij dat hier verandering in zou komen. De hoop was tevergeefs. Ook de laatste man van dienst wist niet juist te voorspellen op welke kant het muntje van de scheidsrechter zou vallen. Het bleek eens temeer een hele opgave om kantkeuze af te dwingen. Het verliezen van de toss had geen invloed op het spel van de bezoekers. Vanaf de eerste minuut werd de bal veelvuldig rondgespeeld door de geelhemden. Een voetballende verdediging zorgde ervoor dat er vaak een man meer situatie ontstond door het veelvuldige inschuiven van deze verdedigers. Geduldig ging het balletje rond, werden er driehoekjes gevormd en werd de tegenstander tot toeschouwer gedegradeerd. Thuisploeg Epse had duidelijk moeite met het overwicht. Af en toe probeerde men wel gevaarlijk te counteren, maar dit gebeurde met te weinig overtuiging. De Brummense achterhoede had geen enkele moeite de speldenprikjes op te vangen, waardoor gelegenheidsdoelman Willemsen weinig te doen had.

Het is ook niet verwonderlijk dat de eerste kansen voor de bezoekers waren. Met name Eikelboom werd enkele keren dreigend, maar de vijandelijke goalie bleek een te groot obstakel voor hem. Verder waren er nog enkele kleine kansjes voor de geel-blauwen. Echte uitgespeelde kansen waren dit echter niet, waardoor het publiek zich vooral moest vermaken met de mooie aanvallen en hoogstandjes van enkele spelers (linksbuiten Hippmann speelde op fraaie wijze een tegenstander door de benen). Het hiervoor geschetste spelbeeld hield aan tot de rust. Brummen overheerste, maar wist niet door te drukken. Omdat de kansjes die ontstonden niet tot doelpunten leidden bleef de welbekende brilstand op het scorebord staan. Veldcoach Harry van Wijk had geconstateerd dat geelhemden beter waren en dat er eigenlijk geen vuiltje aan de lucht was. Hij had dan ook alle vertrouwen in een goede afloop en probeerde dit over te brengen op de mannschafft, of dit heeft geholpen is nog de vraag.

Het was in ieder geval reden genoeg om de opstelling onveranderd te laten in de tweede helft. Verdedigend was alles immers tiptop in orde en centrale middenvelder had met ogenschijnlijk veel gemak de touwtjes in handen. Dit bleef de tweede helft onveranderd. Wel werd de organisatie bij de bezoekers wat rommeliger. Linksback de Lange belandde regelmatig op de linksbuiten positie, waardoor er meer ruimte kwam te liggen op de linkerflank. Epse profiteerde hier al gauw van. De rappe nummer 10 van Epse ontsnapte aan de (voor hun) rechterkant en legde goed af op de linksbuiten, die simpel kon binnenwerken. Het was de eerste uitgespeelde kans voor de gastheren, de voorsprong was dan ook tegen de verhouding in.

De Brummenaren lieten echter de kopjes niet hangen. Het bleef aanvallen en zoeken naar ruimte om toe te slaan. Van Ginkel en v.d. Venis, die al jaren samen leken te spelen in het hart van de verdediging, zorgden voor onrust door zich om en om met de opbouw te bemoeien. Hierdoor was het voor de Brouwer en Prins makkelijker om hun aanvallers in positie te brengen. Laatstgenoemde stond dan ook aan de basis van de verdiende gelijkmaker. Na een weergaloze slalom aan de rechterkant van het veld bracht hij de bal in het vijandelijke 16-meter gebied. Aanvankelijk leek de dreigende situatie onschadelijk te worden gemaakt, maar uiteindelijk belandde de bal toch bij de tweede paal waar nota bene rechtsback Vesterink klaar stond om de bal binnen te werken.

De gelijkmaker was het startsein voor een slotoffensief van de Brummenaren. Men ging vol op zoek naar de 1-2. Omdat de aanvallende stellingen werden ingenomen, lag er veel ruimte achter de Brummense verdediging. Toch leek men dapper stand te houden door het harde werken van met name gelegenheidsverdedigers Vesterink en van Ginkel. Uiteindelijk ging het toch fout. Na een professionele, slimme overtreding van Prins (waar hij overigens volledig onterecht de gele kaart voor kreeg), werd de bal door de kale nummer 10 van de thuisploeg binnengewerkt. Dit was dan toch de nekslag voor de geel-blauwen. Ondanks het overwicht in de tweede helft werden er, net als in de eerste helft, te weinig kansen gecreëerd. Veel verder dan een gevaarlijke vrije trap van de Brouwer en een kopballetje van J. v.d. Venis kwamen de bezoekers niet. Beide inzetten gingen overigens naast.

Zo kwam er een einde aan de laatste wedstrijd van het seizoen. Men had zeker een punt verdiend in deze laatste wedstrijd, op onfortuinlijke wijze is dit niet gebeurd. Toch kan niet gezegd worden dat de seizoensafsluiting hierdoor mislukt is. Na de wedstrijd werd immers de kampioensschaal uitgereikt en kreeg men een fraaie demonstratie van volleybalvereniging Bruvoc te zien, dit alles onder het genot van een hapje en een drankje. De zon deed bovendien goed zijn best om de spelers een welverdiend waardige seizoensafsluiting te geven. Dit seizoen werden er geen prijzen gepakt, toch is er regelmatig goed voetbal te zien geweest. De immense blessuregolf hielp niet mee met een constant verloop van het seizoen. Dit leidde oa tot een trainerswissel. De halve finale van de beker werd bereikt, voor een vijfde klasser een uitstekende prestatie. Hier moet op gebouwd worden voor het komende jaar. Het jaar waarin vele geblesseerden terug zullen komen. Ook zal Imre Heezen, die een vrij onzichtbaar debuutjaar kende, weer te zien zijn in het sambakleurige geel-blauwe tenue van Brummen. Helaas moeten we ook afscheid nemen van enkele spelers. Hoe de selectie er precies uit komt te zien is nog ongewis. Wel is zeker dat een vaardige coach als Tim Wools hier ongetwijfeld gepaste oplossingen voor heeft. Voor de afscheid nemende spelers, de technische staf en onze sponsor Hippmann (aan wie we veel te danken hebben) nog een groot applaus en voor de trouwe supporters die hopelijk ook volgend jaar weer langs de lijn te zien zijn…tot volgend jaar!

Patsie

Maandagavond 14 Mei was de laatste wedstrijd van het seizoen.  Omdat Timo (beenbreuk) en Tom (vakantie) ontbraken, deed Luuk met ons mee. Daarnaast keepten Joey en Lars (die ons dit seizoen al vaker hadden geholpen) ieder 1 helft, bedankt jongens!

Over de eerste helft kunnen we kort zijn. Wij hadden achterin geluk dat het vizier bij DAVO niet op scherp stond. Het eerste kwartier golfden de aanvallen richting ons doel, maar zelfs alleen voor de keeper wist de spits van DAVO nog naast te schieten. Na dit kwartier kwamen wij beter in ons spel, begonnen beter te tikken en wisten we wat meer druk op middenveld en verdediging van DAVO te zetten. Dat resulteerde in een grote kans voor Tjeerd toen de keeper de bal niet klemvast kreeg en Tjeerd de bal vanaf de achterlijn niet in het lege doel wist te plaatsen. Ook Valentijn kreeg nog een grote kans maar zijn schot werd geblokt. Aan de andere kant was DAVO een aantal keer  dreigend bij snelle uitvallen – overigens zonder dat ze nog tot grote kansen kwamen, er werd vaak snel geschoten en deze schoten waren over het algemeen over of naast het doel. De ruststand was 0-0.

Zoals wel vaker dit seizoen leek het wel of we de tweede helft pas wakker waren. Er werd beter gestoord en gejaagd, en hierdoor hadden wij meer balbezit terwijl de tegenstander veel minder de kans kreeg om aanvallen op te zetten zodat de achterhoede werd ontlast. Met als gevolg dat nu de ene aanval na de andere richting DAVO doel golfde. Een doelpunt kon bijna niet uitblijven, en nadat we 2 grote kansen mistten, lag de bal na vijf minuten toch in het doel, 1-0 (ik mistte eerlijk gezegd de doelpuntenmaker). Daarna volgden nog diverse grote kansen voor ons, terwijl DAVO er nog maar sporadisch uitkwam zonder echte kansen te creeren. Omdat wij de 2-0 niet scoorden bleef het wel spannend. 10 Minuten voor tijd besloot DAVO achterin 1 op 1 te gaan spelen, om zo te proberen de gelijkmaker te forceren. Hierdoor kregen wij nog meer ruimte voorin. Na een mooie aanval wist de keeper in eerste instantie nog een schot te keren maar de bal bleef op de doellijn liggen en Niek kon vijf minuten voor tijd de 2-0 binnentikken. Vervolgens werd het – na wederom een mooie aanval – ook nog 3-0 via Floris die daarmee het laatste doelpunt van de competitie scoorde, en daarmee was de wedstrijd gespeeld.

Kortom, met name de tweede helft een prima wedstrijd en een verdiende overwinning waardoor we uiteindelijk op een verdienstelijke 4-e plek eindigen!

Twee verslagen in een weekend. Dat is qua tijd een beetje teveel van het goede voor onze verslaggever. Daarom 1 verslag van 2 wedstrijden.

Zaterdag thuis tegen Keijenborg. Deze wedstrijd valt niet zo gek veel over te vertellen. De wedstrijd werd gewonnen, 2-1. De trainer liep het dun door de broek. De speech van van Gaal haalde niets uit. En de scheids was blij dat hij mocht affluiten. Nee, deze wedstrijd was er een om gauw te vergeten. Zwak spel en een matige inzet. Dit baarde de technische staf toch zorgen voor de dag erop. Wat wel gezegd moet worden is dat wanneer je kampioen wordt je ook de slechte wedstrijden wint en dat hebben de meiden dus gedaan.

Zondag uit tegen Klein Dochteren. Een nieuwe ervaring voor onze meiden. Voetballen op zondag. Eigenlijk best fijn, want het was moederdag. De meiden hoefden dus geen ontbijtje te maken want daar was geen tijd voor. Aangemoedigd door een grote schare meegereisde toeschouwers gingen onze meiden deze wedstrijd meteen goed van slag. Van Gaal had geen toespraak gehouden en de trainer hield zijn broek schoon. Binnen een paar minuten stonden we al met 1-0 voor. Er werd goed gespeeld, goed gekeken en goed de ruimte gezocht. De voorsprong werd al snel uitgebouwd en we gingen de rust in met een 5-1 voorsprong. Vanwege het mooie weer zijn we niet naar de kleedkamers gegaan maar lekker op het veld gebleven. Konden de meiden nog even een beetje bij kleuren voor de foto. De tweede helft werd goed door gevoetbald en dat resulteerde in een eindstand van 8-2. KAMPIOEN!! En dat was dus al de tweede keer dit seizoen.

Na de wedstrijd werden de felicitaties van Ben Simons (voorzitter jeugdbestuur) en bloemen  in ontvangst genomen. De champagne werd rijkelijk rond gespoten en over de hoofden van de trainers gegooid (ben benieuwd of mijn haren ervan gaan groeien).

Ongewassen en lekker ruikend sprongen de meiden snel in de auto naar Brummen. Hier wachtte hen nog een rondrit door het dorp samen met de dames 1 die ook kampioen waren geworden. Boer Jan reed de trekker met een kar vol kippen erachter dwars door het dorp met als hoogtepunt een ereronde om de muziektent. Een geweldige ervaring. Onderweg werden we bij Concordia nog door Harry en Siska Timmer opgewacht die voor alle meiden een drankje klaar hadden staan. Harry en Siska nog bedankt hiervoor! Terug bij de club verzorgden DJ Bennie en Timmer nog een gezellige middag en Mark, Femmy en Eddy standen klaar om alle mensen van versnaperingen te voorzien. Jullie ook namens de meiden allemaal bedankt hiervoor. Tot hoe laat het feest door is gegaan durf ik niet te zeggen. Ik heb het niet meegemaakt ik word per slot van rekening ook wat ouder.

Bloednerveus stond het voltallige team op tijd klaar op de Hazenberg om te vertrekken richting Bathmen. Sommigen hadden er niet van geslapen! Tijdens de trainingen waren alle scenario’s nog eens behandeld en eigenlijk kan er niets meer mis gaan maar toch…

Voor de wedstrijd heerst er een uitbundige stemming hoewel er hier en daar ook wat dames zich terug trekken om zich op hun eigen manier voor te bereiden op de wedstrijd, beginnen we bijna compleet aan de warming up. Inmiddels begint het Brummense publiek al toe te stromen. De opa en oma van Sharon hebben hun feestje afgebroken om hun kleindochter aan te moedigen en het 7^de elftal is direct naar hun eigen wedstrijd tegen Klein Dochteren naar Bathmen afgereisd om de dames aan te moedigen. Ook de hele familie van Eline is er en langzamerhand zien we steeds meer “Brummense” gezichten.

Eigenlijk is iedereen er klaar voor en worden de gezichten in de kleuren geel/blauw geschminkt, de spandoeken opgehangen en de champagne koud gezet. Nu alleen nog de wedstrijd niet verliezen. De enige bedreiging komt nog van V&L waar we volgende week tegen moeten spelen. Dankzij een telefoontje van Harry Timmer, die aanwezig is namens het bestuur, beschikken we al voor de wedstrijd over de uitslag van de wedstrijd V&L tegen KCVO, en wat niemand had verwacht; V&L had verloren! Eigenlijk waren we dus al kampioen voor de wedstrijd begon maar we besloten dat nog even geheim te houden zodat de dames op eigen kracht de titel zouden veroveren.

Zoals gezegd waren de meesten op van de zenuwen wat je duidelijk terug zag in het spel. De dames beginnen erg paniekerig en geen enkele bal wordt goed geraakt. Dit geeft ABS de ruimte om onze verdediging onder druk te zetten. We hebben nog geen grip op de wedstrijd en gaan dat misschien ook niet krijgen. Het lijkt wel of we pap in de benen hebben.

Maar dan zie je de routine van onze ploeg terugkeren en blijkt dat de trainingen niet voor niets zijn geweest. We laten ons niet van de wijs brengen en spelen ons eigen spel waardoor we de wedstrijd voorzichtig onder controle krijgen. Marloes wordt steeds gevaarlijker en het publiek houd de adem in bij het afstandschot van Charlie op de lat. Luka die op wonderbaarlijke wijze is hersteld van haar rugblessure weet door een perfect uitgevoerde sliding een voorzet van de tegenstander te voorkomen en dat geeft rust achterin. Josine doet weer ouderwets haar best en Nea heeft wat moeite op linksback, maar dat zal wel door de spanning komen want zo kennen we haar niet. Anneke speelt zoals het hele seizoen weer een zeer degelijke wedstrijd. Zij heeft haar taak geen enkele keer verzuimd. Klasse!

Dan een corner van Nea die er heel onverwacht in draait en precies op de lat komt. Een doelpunt was hier zeker op zijn plaats geweest, maar we moeten nog even geduld hebben. Over het geheel zijn we iets sterker dan de Bathmense dames maar de wedstrijd is nog niet echt leuk om naar te kijken. Af en toe komt de tegenstander er gevaarlijk door en we moeten waken voor een tegendoelpunt. Een corner van ABS wordt weggekopt door Eline en Tilda is alert waardoor we het Brummense doel schoon weten te houden. Dan plotseling in de 43^ste minuut krijgt Charlie een diepe bal op rechts en weet ze à la Van Basten vanuit een onmogelijke hoek te scoren. 0-1 net voor rust, dat is lekker.

Na de rust krijgt het publiek te zien waar ze voor gekomen zijn. Brummen gaat meer in de aanval en we creëren steeds meer kansen. Na een mooi één/tweetje tussen Elsbeth en Charlie krijgt Marloes een kans alleen voor de keeper. Helaas is de druk te groot en schiet ze recht op de keeper. Door het aanvallender spel van Brummen wordt de wedstrijd wat meer open en ook voor ABS ontstaan er wat mogelijkheden op de helft van de Brummense ploeg. Na enkele minuten komt Charlie alleen voor de keepster van Bathmen maar ziet ze geen kans om te scoren. Hoeveel kansen willen jullie nog hebben dames? Ook de kopbal van Charlie op de corner van Nea mist voldoende kracht en precies om de wedstrijd te beslissen.

Inmiddels is Elsbeth er in gekomen en het is duidelijk dat ze een 0-1 voorsprong niet voldoende vindt. Ze vecht voor wat ze waard is en weet een tweetal tegenstanders op het verkeerde been te zetten om vervolgens met een prachtig steekpassje Charlie in stelling te brengen, die dit keer geen moment twijfelt en de stand op 0-2 brengt. Hiermee komt haar totaal aantal doelpunten dit seizoen op 9, een mooie prestatie. Nu is de spanning er af en krijgen we nog een mooi staaltje voetbal te zien het laatste kwartier. Ruth die zichzelf overtreft en met een mooie dieptepass Charlie vrijspeelt, helaas zonder resultaat maar dat is nu ook niet meer zo erg.

Het publiek begint af te tellen maar de scheidsrechter werkt nog niet mee. Dan klinkt het eindsignaal en barst het feest los. We hebben 24!! flessen champagne en de dames gaan helemaal uit hun dak. Na jaren van hard werken, ploeteren, vallen en opstaan hebben we eindelijk ons doel bereikt,

Dames 1 zijn kampioen!

Na de nodige champagne en de felicitaties van de aanwezigen, reikt Harry Timmer de kampioensschaal uit en krijgen we namens het bestuur van Sportclub Brummen de complimenten en de felicitaties overgebracht voor deze geweldige prestatie. Ondertussen hebben we gehoord dat ook de meiden A kampioen zijn geworden en gaan we met zijn allen zo snel mogelijk naar Brummen om daar een gezamenlijke rondrit te maken door het dorp. De trekker met aanhanger van onze shirtsponsor Jan de Winkel staat al klaar en onder luid gezang begint de zegetocht. Onderweg worden we door Harry en Ciska van Concordia getrakteerd op een lekker drankje. Na terugkomst wordt er nog wat gedronken en gegeten in de kantine en wordt er gefeest en gedanst op de muziek van Bennie en Timmer. Het blijft nog lang gezellig.

’s Avonds vertrekken een aantal van onze dames opnieuw naar Bathmen om daar in Boode tot in de late uurtjes het kampioensfeestje voort te zetten.

Volgende week spelen we onze laatste wedstrijd uit tegen V&L en op 2 juni doen we mee aan het Goede Doelen Damestoernooi in Wissel. Als laatste activiteit van dit seizoen doen we mee aan het damestoernooi van Eldenia op 10 juni in Elden.

Afgelopen zondag reisde het damesteam van Sportclub Brummen af naar Bathmen, waar het competitieduel tegen ABS moest wordt gespeeld. Bij winst kon het elftal de titel pakken in de 5e klasse D08. Sommige speelsters betraden het veld en hadden de gevechtskleuren van Sportclub Brummen op hun gezicht geschilderd. Alles om de tegenstanders angst aan te jagen. Het zou een belangrijke middag kunnen worden voor de dames. Ze konden net als hun mannelijke collega’s van het eerste elftal, het kampioenschap in de wacht slepen. Na een spannend duel werd met 2-0 gewonnen. De champagne spoot in de lucht en papiersnippers kleurde het groene gras geel en blauw. Na een snelle douche werd de terugreis naar Brummen ondernomen. Op De Hazenberg aangekomen wachtten de meiden A1 van Sportclub Brummen (ook kampioen geworden) al op de Dames 1. Jan de Winkel (leider van het A1 meidenteam en hoofdsponsor van Sportclub Brummen) had voor de festiviteiten een personenkar uit Arnhem laten overkomen. Met deze overdekte kar werd door beide teams een rondrit door Brummen gemaakt. Daarna was het tijd voor feest op de Hazenberg. Een Moederdag die bij velen nog lang in het geheugen zal blijven. Meiden A1 en Dames 1 beiden kampioen, precies een week na het kampioenschap van Sportclub Brummen 1. Goed voor de toekomst van de voetbalclub, die het meiden- en damesvoetbal hoog in het vaandel heeft staan.

Voor het meiden A1-team van Sportclub Brummen is het een druk weekend geworden. Er viel een kampioenschap (van de 1e klasse 2) te behalen. Eerst moest zaterdag worden aangetreden tegen Keijenburgse Boys en een dag later was Klein Dochteren de tegenstander. Twee duels binnen twee dagen, een stevige opgave. De meiden brachten het er goed af, het duel tegen Keijenburgse Boys werd met 2-1 gewonnen en ook de wedstrijd tegen Klein Dochteren leverde een overwinning (8-2) op. Hierdoor ging de kampioensvlag in top en kon het spandoek ‘Sportclub Brummen kampioen 2011-2012’ voor de vijfde keer tevoorschijn worden gehaald. Een geweldige prestatie, want het team behaalde ook al het kampioenschap in de najaarcompetitie. Na de winterstop vond een samenvoeging van het meisjes B- en meisjes A-team (sommige speelsters van het A-team hebben het damesteam versterkt) plaats en dan toch weer kampioen worden. Na afloop van de wedstrijd in Lochem ging het richting sportaccommodatie De Hazenberg waar samen met het – eveneens kampioen geworden – damesteam nog een uitgebreid feest werd gevierd. Beide teams werden toegesproken door bestuurslid Ben Simons, die het dames- en meisjesvoetbal in zijn portefeuille heeft.

Deze morgen was de lokale fotograaf naar de Hazenberg gekomen, om het best geklede team van de vereniging op de gevoelige plaat vast te leggen. Dat hiervoor alles moest wijken, bleek wel toen zelfs de wedstrijd verplaatst werd van het kunstgrasveld naar het hoofdveld. Dit gaf ons natuurlijk direct de mogelijkheid om, zoals echte toppers doen, eerst de gras mat te inspecteren. Al snel werd vast gesteld, dat de kleur van het gras groen is, en dat dit het enige verschil is met het 2^e helft, waar dit niet meer op staat. Door de vastlegging op de gevoelige plaat, was vandaag de gehele selectie aanwezig, wat resulteerde in een ruime bezetting op de bank.

Dat Baakse Boys de laatste wedstrijden met ruime cijfers had gewonnen, was aan hun spel de 1^e 10 minuten wel te zien. Er werd door hun direct en vel druk gezet op onze verdediging, die hier alle moeite mee had. Na ca. 15 minuten spelen was dan ook Baak dat op voorsprong kwam. Net buiten de 16 werd een speler van Baak op niet correcte wijze tegen de vlakte gewerkt. Beer plaatste zijn muur, om vervolgens in de andere hoek plaats te nemen. De vrije trap verdween echter recht door muur heen, om vervolgens via de grijpende handen van de doelman in het net te verdwijnen, 0-1. Brummen bleef echter rustig en trok de wedstrijd langzaam de andere kant op. Eerst werd Jan door Erwin de diepte in gespeeld, maar zijn schuiver verdween voorlangs. Niet veel later, stond toch de 1-1 op het bord. Dit maal was het Kevin, die na een goede combinatie vrij werd gespeeld. Met een bekeken schuiver tekende hij de 1-1 aan. Binnen enkele minuten stond ook de 2-1 op het bord. Wederom was het Kevin die aan de basis stond. Zijn schot werd door de doelman nog gestopt, maar Gerrit reageerde attent om vervolgens de bal in boven hoek te schieten, 2-1. Naar al in de 1^e helft enkele wissels te hebben doorgevoerd, was het Sil die voor de 3-1 zorg droeg. Een voorzet van de linkerkant werd door hem op zijn juiste waarde in geschat, om het rustig bij de 2^e paal binnen te tikken. Dit doelpunt moest hij wel bekopen met een kapotte schoen, waardoor het voor hem einde wedstrijd betekende. Bij deze stand zocht Baak nog een keer de aanval en was men bijna succesvol, maar de doelman bracht redding. Nog voor de rust werd het 4-1. Na een combinatie tussen Paul en Rob, was het deze speler die Gerrit met een mooie pass de diepte in stuurde. Oog in oog met de doelman bleef Gerrit rustig en schoof de bal keurig in het doel.

Met nog 2 verse krachten werd er begonnen aan de 2^e helft. Waar in de rust nog werd aangegeven om scherp aan deze helft te beginnen om Baak niet direct terug te laten komen in de wedstrijd, gebeurde dit toch. Balverlies op het middenveld leidde direct de aanval in, waardoor een speler van Baak alleen op onze Beer af mocht komen. De inzet leek voldoende door hem gekeerd te zijn, want daar kwam mijnheer Brom aangerend, om zijn doelman voor de doellijn nog te assisteren. Tot verbijstering van ons allen, besloot mijnheer Brom niet om de bal voor de lijn tegen te houden, maar om te schieten. Helaas voor hem trof hij hierbij ons eigen doel en bracht hiermee Baak deels terug in de wedstrijd. Ook bij een volgende actie speelde mijnheer Brom niet een geheel gelukkige rol. In duel met de spits van Baak, liet deze laatste zich wel erg gemakkelijk vallen, het geen hij zelf ook eerlijk toegaf. De scheidsrechter oordeelde echter anders en legde de bal op de stip. De doelman van Baak, kreeg van zijn mede spelers de kans, om hen terug te schieten in de wedstrijd. In deze onderlinge strijd, bleek Beer weer eens een engeltje te hebben, want de inzet verdween buiten zijn bereik op de paal. In plaats van 4-3, werd in de eerst daarop volgende aanval 5-2. Een voorzet van Jan leek er bij de 2^e paal direct in te vallen. De doelman hield de bal voor, of achter de lijn tegen, maar gooide daarbij de bal tegen Luc aan, waardoor het alsnog 5-2 was. De 6-2 kwam van de voeten van Erwin W, die na enkele eerdere mislukte pogingen nu met een bekeken schot raak schoot. Het laatste antwoord van vandaag was aan de heren van Baak die de eer hadden om Beer voor de 50^e maal dit zijn te passeren en daar door de 6-3 op het scorebord te zetten.

Zo eindigde het seizoen 2011/2012 met een zeer verdienstelijke 3^e plaats, met een doelsaldo van 80 – 50 en waarbij beide wedstrijden tegen de nummers 1 en 2 verloren gingen, waaruit geconcludeerd kan worden, dat dit het maximaal haalbare was. Het was een seizoen met hoogte punten en soms op sportief gebeid diepte punten, welke op 3 juni afgesloten gaat worden met het traditionele Oeken toernooi en de aansluitende barbecue.

Rest niets anders dan te zeggen, fijne vakantie, voor de geblesseerden rust goed uit en tot na de zomerstop, want dan, wordt het weer vervolgd…….