De aanvang van het feest was om 20.00 uur en nadat vrijwel iedereen aanwezig was verrichtte Bas Jansen een kort openingswoord. Nadat hij iedereen welkom had geheten was het de beurt aan voorzitter Bert Garssen, die nog eens duidelijk maakte dat een club niet zonder vrijwilligers kan. Hij vertelde dan ook dat we trots mogen zijn dat er zoveel mensen een steentje bijdragen. Wel moeten we kijken of er meer mensen enthousiast kunnen raken vrijwilligerswerk voor onze vereniging te doen. Dit om ook in de toekomst een bruisende club te blijven.

De andere toespraak was van Ronald Dekker, trainer van het eerste elftal. Ook Ronald onderstreepte het belang van de vrijwilligers. Ronald kwam binnen bij Brummen in een roerige periode maar gaf aan dat de rust gelukkig weer is teruggekeerd. Het eerste  elftal draait bovenin mee en kan gaan voor een kampioenschap. Dit is volgens hem een verdienste van de selectie maar deze jongens zouden het ook niet kunnen zonder de bijdrage van alle vrijwilligers.

Na al deze mooie woorden hadden de aanwezigen toch wel trek gekregen. De geur van een heerlijk chinees buffet was intussen doorgedrongen in de kantine. Het buffet verzorgt door de heer Man vond gretig aftrek en smaakte heerlijk.

Na het buffet ging het feest echt los. DJ Bennie en Timmer maakten er een geweldige avond van en de dansvloer werd goed gebruikt. Theo Jorissen heeft ons laten zien dat je nooit te oud bent om te dansen. Helaas voor Theo, de plaatselijke Nico Haak, hadden de DJ’s geen Foxy Foxtrot in hun repertoire. Maar op rock & roll deed hij het ook prima.

Rest mij te melden dat de jongens van de selectie deze avond de bar eens van de andere kant zagen en de vrijwilligers bedienden. Jongens jullie ook erg bedankt hiervoor. Naast deze jongens gaat onze dank ook uit naar de mensen van de kantinecommissie; Jose van Tent Beking, Sandra Ahlers, Wally van Son, Bas Jansen en naar Bart en Els Peters die er altijd weer voor zorgen dat alles spik en span is.

Door: Bas Jansen

Wat is de bedoeling:
Willen jullie vòòr 1 maart 2012 bij jullie team inventariseren wie er alsnog belangstelling heeft voor een trainingspak. Jullie kunnen dit via de mail aan de kledingcommissie doorgeven (het aantal pakken en welke maten dit moeten zijn).
De kledingcommissie zorgt ervoor dat de pakken geleverd worden tijdens bijvoorbeeld een trainingsavond, dit zal vooraf worden gecommuniceerd. De pakken kosten € 10,00 euro en worden alleen in zijn geheel verkocht.
Bij aflevering dient direct afgerekend te worden. Het volgende mailadres kan worden gebruikt: velthuis@kickmail.nl.

Tweede verkoopavond trainingspakken
We hopen op een goede tweede verkoop!

De Kledingcommissie

Brummen begon sterk aan de wedstrijd en kreeg al meteen aantal kansen. Na ongeveer tien minuten spelen kwam de ploeg op voorsprong.  Uit een corner schoot Luuk de bal in het doel: 1-0. Niet veel later stond ook de 2-0 op het scorebord. Dit keer was het Jur die de bal geweldig van afstand schoot en de keeper kansloos liet.

Even later was Be Quick dicht bij de aansluitingstreffer, maar door goed optreden van Lars bleef de nul gehandhaafd. Kort voor rust was er een geweldig bal op Ashraf die de bal over de keeper in het doel lepelde: 3-0.

Na rust kwamen er drie verse krachten van de D2 in het veld. Koen, Floris en Valentijn. Be-Quick kwam goed uit de rust en maakte terecht de 3-1. Daarna kwam Brummen weer sterk terug. Uit een corner van Jasper kopte Ruben de bal goed binnen en werd het 4-1. Brummen was weer op dreef. Dat bleek ook wel toen later Thomas uit een corner van Arshaf de 5-1 maakte. Valentijn Troost mocht na een mooie actie de eindstand op het scorebord zetten: 6-1.

Volgende week zijn we vrij en daarna staat Oeken D1 te wachten.

Wij willen Koen Jansen, Floris en Valentijn Troost bedanken voor het meedoen.

Door: Luuk Borgonjen

]]> http://sportclubbrummen.nl/archives/3714/feed 0 http://sportclubbrummen.nl/archives/3699 http://sportclubbrummen.nl/archives/3699#comments Fri, 17 Feb 2012 12:31:29 +0000 nickdijkman8 http://sportclubbrummen.nl/?p=3699 meer »]]> Op een koud en winderig marktplein druppelen de spelers één voor één binnen, of beter gezegd buiten. Het is vrijdagmiddag 20 januari en de meesten hebben een koffertje met kleding voor het weekend bij zich. Uitzondering is Dylan, die heeft gekozen voor een koffertje met alcoholische versnaperingen. Tja, het geld was op dus moet je keuzes maken:  Dylan koos er voor thuis het drankenkabinet te plunderen. Dit gold ook voor Sjors.

Zoals u al opmerkt is het een weekend met het eerste en tweede elftal: gezamenlijke activiteiten en gescheiden slaapplaatsen, een soort LAT-relatie dus. Het verslag zal zich wat meer richten op de tweede selectie omdat daar op de boot nog een plekje vrij was voor mij. Bedankt daarvoor nog.

Rond 13.45 uur had een ieder de weg naar het Marktplein wel gevonden en werden we uitgezwaaid door Martijn E. Hij had zich opgeofferd om als taxi te fungeren voor de jongere garde die nog moest studeren en anders aan het monster ”Openbaar Vervoer” waren overgeleverd, een nobele daad!

Een kleine 2 uur later arriveerde de eerste auto netjes in Groningen. Na een korte kennismaking met de hartelijk ogende kaptein Iglo van de boot  de “Gouden Douche” Meent Land (laat je niet misleiden, een wolf in schaapskleren naar later bleek) konden we de auto voor een heel weekend in parkeergarage De Oosterpoort parkeren voor € 10,-. De bewaker / portier had nog wel “een uitrijpasje voor een tientje” liggen, hetgeen ons € 40,- per geparkeerde auto scheelde voor een weekend. Oostblokse taferelen in Good old Groningen, prachtig!

“Meent ie het of Meent ie het niet”

Meent Land:

Een uur na de eerste auto kwam ook Donny aangereden. Ze hadden hun medereiziger TomTom genegeerd en zijn over Emmen naar Groningen gereden. Geluk daarbij was dat ze langs een wasstraat reden zodat ze het door Dylan ontstane spoor van brokstukken op de auto én in de nek van Onky konden verwijderen. Dylan is nog jeugdig en eigenwijs en wilde niet geloven dat ze de wijnfles die hij net aan zijn mond had gezet als asbak hadden gebruikt……….

Ook Sjors was meegereden met Donny. Sjors had weerstand om naar de boot van de eerste selectie te gaan, want hij had in de wandelgangen vernomen dat de vrouw van Berry mee was. En Dylan? Ja die sliep heerlijk om 17.30 uur.

We werden om 19.00 uur verwacht in de kroeg voor een voetbalquiz dus hebben we besloten om met de meute, incluis de inmiddels aangesloten Jeroen, naar de kebab-boer te gaan voor een broodje kapsalon. Voor de onwetenden onder ons: meestal wordt je avondmaaltijd pas na het consumeren samengevoegd tot een kledderige derrie, nu krijg je het al zo op je bord. Gek genoeg smaakt het ook nog.

Tijdens de maaltijd blijkt de cohesie (=samenhang) binnen de club groot, zeer groot. Aram was die dag verjaard en vrijwel de hele groep heeft hem binnen een tijdsbestek van 5 minuten gebeld om hem te feliciteren. Aram was ons zeer dankbaar dat we aan hem hebben gedacht en drukte dat uit in de volgende woorden: “Ik hoop dat jullie boot verdrinkt.”

We danken de kebab-boer voor zijn pakje zware shag. De shag heeft Onky het weekend door gesleept. Een nobele daad van de man in kwestie.

De voetbalquiz. De beide selecties waren zo goed als compleet en de Ksandur de Bwiesonjee van Groningen mocht allemaal ingewikkelde en minder ingewikkelde vragen en fragmenten op ons afvuren. Gek genoeg vond ook deze Ksandur de Bwiesonjee zichzelf leuker dan dat zijn omgeving hem vond. Het zal wel aan de naam liggen. Uiteindelijk wist de, door T-mobile gesponsorde groep, te winnen en het eerste shotje (gewoon een kleine sterke alcoholische versnapering) was een feit. De laatste groep sloot aan met de wetenschap dat Tally zijn eerste kippetje van het weekend al weer had gehad! KFC.

Na deze zware beproeving trokken de groepen zich even terug op de eigen boot: in iedere goede relatie heb je een momentje voor jezelf nodig. Op het schip de “Gouden Douche” van Meent Land werden er een paar biertjes losgetrokken en wat mopjes verteld. Het was heel amusant, moest je echt bij zijn. En Mike, hij at nog een mandarijntje.

Toen moest de eerste stapavond toch maar eens beginnen. De groep was compleet, iedereen lekker opgefrist, tandjes gepoetst, deo, een luchtje en een schone slip. Groningen, here we come!

Dat op zo’n avond niet alles meer opgemerkt wordt lijkt me een helder punt dus ik zal hier alleen een paar highlights aanstippen:

-          Al vlot wisten wat exemplaren van het mannelijk geslacht hun oog op onze Adonis Martijn te laten vallen, dit tot spijt van een aantal ploeggenoten die graag het middelpunt hadden willen zijn. Feit blijft dat 1 op de 6 mannen op het eigen geslacht valt en daar is Martijn nu net niet 1 van voor zover de kennis reikt. Helaas voor de heren.

-          Tally heeft een rijles gehad, althans, hij stond op het podium tegen een meisje aan te rijden, ik weet niet of dat ook als rijles geldt? Zijn tweede kippetje dit weekend! Coco heette ze, of het haar echte naam of haar artiestennaam was is tot op de dag van vandaag een raadsel gebleven. Wel was Tally zo onder de indruk dat hij ’s nachts zonder jas thuis is gekomen. Zijn reactie hierop was: “Kak”

  Foto Coco

-          Tyas heeft de pech nogal lang te zijn. Een ieder kon dan ook aanschouwen hoe 2 goddelijke blondines hem om hun vinger wonden en toen Tyas toenadering zocht werd hij genadeloos afgewezen. Hoge bomen…….

-          Jordi wierp zich op als beschermheer van Sjors, die zich vol overgaaf op een 38-jarige Poolse dame had gestort, min of meer letterlijk. Sjors is mede dankzij Jordi weer veilig thuisgekomen en is niet met de dame in kwestie in de trein naar Polen gestapt.

-          De broer van Koen komt weer bij Brummen ballen onder de voorwaarde dat Koen zich weer een avond vergrijpt aan de tequila, iets waar Koen niet zo heel goed tegen kan. Alles voor de club was het motto van Koen. Hulde, een nobel initiatief!

-          Conny en Darsten waren ’s nachts verdwaald maar dat verbaasde niemand: Conny die de TomTom negeert en Darsten…….tja, Darsten. Uiteindelijk hebben ze de boot gevonden. Ze hebben eerst een Engelsman de weg gevraagd naar “The Golden Shower” maar die stuurde ze een geheel andere kant op. Toevallig lag daar wel de boot van de eerste selectie en daar wisten ze Conny en Darsten de weg terug uit te leggen. Onze kaptein Iglo was minder blij met de terugkomst van Conny en Darsten aangezien ze dit lieten vergezellen van menig vreugdekreet.

-          Dylan was even de weg kwijt ’s nachts, zijn tas hing plots aan de vlaggenmast. Mogelijk was het een toenaderingspoging van Meent, die op zowel mannen als vrouwen valt.

-          En Mike, hij lachte voort…….

Dag 2

Na wat gehoest, gerochel en wat gehang over de rand van de boot startte de nieuwe dag.

Aan het ontbijt werd er wat nagepraat en nagelachen over de eerste dag, de één wat intelligenter dan de ander wat resulteerde in de vraag van Dylan aan Conny: “Heb je gisteren poep gegeten?” Waarop Conny vol verbazing antwoordde: “POEP?” “Ja, poep, je praat namelijk alleen maar poep,” aldus Dylan.

Wie is de mol? De zaterdagmiddagactiviteit. In zo’n weekend is de deelname aan de activiteiten altijd een kwestie van keuze: gaan we actief meedoen of laten we het zijn beloopt, doen alsof en stappen de kroeg direct weer in om bier te drinken. Het was dus een mix van keuzes deze middag. Één groep koos voor de relaxte benadering en hobbelde wat door de stad, looste de man die in hun ogen de mol was of die uit bittere noodzaak maar tot mol gebombardeerd werd: Tally. Een andere groep besloot na 15 minuten terug te keren naar de kroeg en lekker warm binnen een biertje te drinken. Toch besloten een paar groepen hun best te doen en de anderhalf uur durende zoektocht door Groningen te volbrengen en zij hebben bij thuiskomst dus echt iets zinnigs te melden gehad.

Terug naar Das Boot, even een tukkie doen, potje pokeren of iets anders.

Tally besloot een spoedcursus Tsjechisch liplezen te doen onder de bezielende begeleiding van Frank en Dennis, hetgeen hem de gehele avond een glimlach heeft bezorgd.

Een aantal mensen besloten hun geluk te beproeven in het Casino. Dat er in de week na het bezoek berichten kwamen over valse bankbiljetten in Groningen baart ons dan wel weer zorgen. http://www.telegraaf.nl/binnenland/11380072/__Valse_biljetten_in_Groningen__.html

Dylan daarentegen had wel zin in een eitje en besloot de voor zondagmorgen bedoelde eitjes met spek alvast op te bakken. Geen probleem zou je zeggen, dan hebben we zondag niets. Meent, onze kaptein Iglo, dacht daar anders over. Toen wij na het avondeten terug kwamen op de boot stond Meent daar. Meent had met zijn scherpe Friese neus al geroken dat wij eitjes hadden gebakken en Meent was boos. Boos dat wij de eitjes met spek al hadden verorberd, boos dat wij zijn planning in de war hadden gegooid en hij wilde het nog wel zo goed doen voor ons. Nu kon hij ons geen eitje aanbieden bij het ontbijt. Meent was zo ontstemd dat hij ons toebulderde dat we de boot konden verlaten, zijn prachtige “Gouden Douche”, die we op deze wijze bruut onteerd hadden en daarmee Meent ook. Wanneer we niet direct onze spullen zouden pakken zou hij de politie bellen wegens iets van eitje met spek bakken en hij zou een rechtszaak aanspannen dus we konden maar beter eieren voor ons geld kiezen. Aangezien we al eieren voor ons geld hadden gekozen was Meent snel uitgekletst en zijn we lekker nog een nacht op de boot gebleven en de volgende ochtend serveerde Meent weer lekker eitjes.

Wel waren we allen een beetje verbijsterd over de reactie van Meent. Meent ie het nou echt? Nee toch, hij meent er niets van. Maar hij meente het toch echt hoor, die Meent. Gek, dat dit zo verkeerd bij Meent Land.

Tijdens het eerder genoemde avondeten zijn Tim, Nick, Koen en stagiaire Onky nog even in de bloemetjes gezet voor het organiseren van dit prachtweekend. Ze waren er zichtbaar blij mee.

Op de boot wordt dan toch duidelijk dat je in zo’n weekend nader tot elkaar komt. Onky, Tally, Gerben, Wouter en Conny zijn voornemens samen in een film te gaan schitteren. De boot van onze kaptein Iglo, de “Gouden Douche” schijnt ook wel een geschikte locatie te zijn voor het type film waar ze in willen schitteren.

Nadat Berthil, onze senior, met een rolletje toiletpapier werd achtergelaten op de boot: “Hij trok het niet meer,” trok de rest richting stad. Ook van deze avond een aantal flarden van wat er gesignaleerd is:

-          Darsten schijnt herkent te zijn in de kroeg vanwege zijn nevenactiviteiten bij vluchtmaatschappij Transavia, de vrouwen konden niet meer van hem afblijven. http://www.020mc.nl/profile.php?id=344077&n=3&t=3757&g=&type=&look=&hkl=&lft_min=&lft_max=&lngt_min=&lngt_max=&mcnf_min=&mcnf_max=&msch_min=&msch_max=&p=&t=3757

-          Jan Tijmen had een neusje voor de vrouwen, aldus Sjors.

-          Darsten en neef Ruud zijn al paaldansend aangetroffen in één of andere duistere kroeg, ze zijn hier, begrijpelijk genoeg, voor beboet.

-          Onky was te ver onder invloed. Omdat de boot dichter bij was dan de kamer van het meisje waarmee hij had lopen tongworstelen is hij terug gegaan naar de boot. Slecht verhaal omdat hij later de taxi heeft genomen. Waarschijnlijk kon ze het daglicht niet verdragen. Niet des Onkys.

-          Darsten kwam om 07.00 uur binnen met een hoop kabaal en wekte een ieder voor het ontbijt, behalve Onky en Jopie, die om 08.00 als laatsten binnen kwamen.

-          Bij Dylan ging na de “Kamikaze” het licht uit. Kamikaze werd omschreven als: een pittig drankje dat in de brand gestoken wordt en bij nuttiging doorbrandt tot aan je anus. Dit was hem de volgende ochtend nog aan te zien.

-          Jopie en Onky hebben samen een taxi genomen. Jopie had schijnbaar zoveel vertrouwen in Onky dat hij heerlijk is gaan slapen op de achterbank. Onky heeft de taxichauffeur keurig naar de boot geloodst maar kaptein Iglo had de kerstverlichting op de boor uitgedaan. Toen de chauffeur dus voor de juiste boot stond heeft Onky hem vriendelijk verzocht verder te zoeken want dit was niet de juiste boot, prachtig toch!

-          En Mike, hij lachte voort…….

De volgende ochtend zat iedereen weer fris en fruitig aan het ontbijt.

Zoals al eerder vermeld, stond kaptein Iglo de volgende ochtend weer heerlijk eitjes voor ons te koken. Tijdens dit overheerlijke ontbijt wist Meent ons te vertellen dat hij ooit met zijn “Gouden Douche” in Duitsland op een dam is vastgelopen waarop Dylan scherp opmerkte: “Als er één schip over de dam is……..” Toen hield Meent weer van iedereen. Dat bleek ook wel uit zijn Facebook pagina:

http://www.facebook.com/profile.php?id=100000856115715

Meent heeft een ieder uitgenodigd om contact met hem te houden. Hij heeft ook aangegeven het tweede elftal te willen sponsoren, daar wordt binnenkort meer over bekend.

Zoals aan alle goede dingen kwam ook aan dit weekend een eind. Op de ring van Groningen sloot Darsten zijn oogjes en in Brummen werd hij weer wakker, schattig, niet?

Dat zo’n weekend soms bijzondere wendingen maakt blijkt wel uit het volgende: Conny wilde graag de laatste 2 maanden voor zijn vertrek naar Aruba, hij gaat iets met bolletjes doen, toch bij ons blijven keepen. Toch koos de groep unaniem voor stabiliteit en duidelijkheid en Conny is dus vervroegd met pensioen gegaan. Het ga je goed!

Nogmaals wil ik van de gelegenheid gebruik maken en de jonge groep bedanken dat ik met hen mee mocht op dit nobele weekend. Ik hoop dat ik volgend jaar weer aan mag sluiten.

Dmitri Olegovich Bulykin

De soep en chocomel die over was werd nog verdeeld onder het aanwezige schaatspubliek die daar gretig gebruik van maakten. De rotzooi werd opgeruimd en we hadden weer een leuke gezellige middag gehad. Op naar de competitie.

Wie gaat er mee?

Voor aanmelding en/of vragen mail naar johnwillemsen@hotmail.com

Groetjes Arjan Eikelboom en John Willemsen

Namens opzichter Groen/Civiel van de gemeente Brummen,
Eric de Vrught

De afgelasting geldt voor alle districten en landelijke competities veldvoetbal, inclusief de topklasse zaterdag en zondag en de wedstrijden in de Eredivisie Vrouwen op vrijdag 10 februari.

Het was vroeg op voor de jongens en ouders deze zaterdag. Om half 9 begon de eerste competitie wedstrijd tegen CSV Apeldoorn D3. Deze tegenstander was kampioen in de derde klasse geworden in de najaarscompetitie en dus konden we onze borst natmaken.

Dat CSV een goed team was bleek wel in de eerste helft. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en door de rappe buitenspelers van beide partijen werden er vele kansen gecreëerd.

De spits van CSV was een plaag voor onze verdedigers: balvast en snel. De eerste kans was echter voor Brummen en was al meteen raak, een schot van Timo raakte de paal en de terugkaatsende bal werd door Niek binnengetikt: 0-1. Daarna volgden kansen aan beide kanten. CSV kwam een paar maar gevaarlijk door waarbij Lars een paar prima reddingen verrichtte. Na 20 minuten spelen kreeg CSV opnieuw een grote kans, Lars keerde de bal nog knap maar in de rebound was het toch raak: 1-1. Daarna volgden nog een paar kansen waarbij aan bij Brummen met name aan de juiste richting ontbrak, terwijl bij een paar CSV kansen Lars prima ingreep. Beide partijen konden vrede hebben met de 1-1 ruststand.

De tweede helft begon Brummen beter en vooral feller. We zaten boven op de tegenstander en iedereen ging er vol in. Er werd gestreden voor iedere bal. Hierdoor wisten we de bal steeds vroeg te veroveren, hadden we een veldoverwicht en de ene aanval na de andere stroomde richting CSV doel. Na 5 minuten kregen we een vrije trap. Deze werd door Niek bij de tweede paal voorgegeven en een speler van CSV schoot de bal ongelukkig in eigen doel: 1-2.

Een minuut later kreeg Daniyall de bal op de rand 16 meter, kapte de bal met rechts naar zijn linkervoet en met links schoot hij de bal via de binnenkant paal in de verre hoek: 1-3. Direct na de aftrap hadden wij opnieuw de bal, CSV leek de aanval te onderbreken, de rechtsback tikte terug op de laatste man maar deed dit te zacht en Niek kon er tussen kruipen en de bal binnenschieten: 1-4. Hiermee was binnen 5 minuten de wedstrijd beslist….

CSV liet de kopjes hangen, en wij tikten steeds beter rond. Door goed druk te zetten kwamen we achterin nauwelijks nog in de problemen, Hidde, Koen, Bart en Axel hadden hun tegenstanders goed onder controle. CSV kreeg nog een kans via hun spits, maar Koen blokte zijn schot goed en de bal werd prima door Lars gepakt. Aan de andere kant kregen we nog een groot aantal kansen. Hiervan werden er nog drie benut, waarvan twee door Tjeerd. Met name de 1-5 was prachtig, een lobje vanaf de rand 16 meter! Via Danyall werd het uiteindelijk 1-7 en dat zou ook de eindstand worden.

Al met al een prima wedstrijd, met grote inzet gestreden en een verdiende overwinning!

door: Arjan Stokkel

De laatste wedstrijd vond plaats op 11 December vorig jaar. Het was dus de vraag of de geel-blauwe krijgers nog wisten hoe het spelletje gespeeld moest worden. Ook de ochtendrituelen waren enigszins onwennig geworden, wat leidde tot de nodige opstartproblemen. Uiteindelijk lukte het, ondanks de nodige afmeldingen, toch om een representatief elftal bij elkaar te krijgen. De technische staf had hard zijn best gedaan om de weggevallen plaatsen op te vullen. Zo kon het gebeuren dat er een aantal minder bekende gezichten te zien waren bij verzamelplaats concordia. Maarliefst 4 man waren zo dapper om de kou te trotseren om een balletje te trappen op het poolgebied achter Toldiek. De doorgewinterde Sportclub Brummen liefhebber herkende de gezichten van Willemsen III, Barry Butsers, Chef Kranenbarg en Chico Rico. Daar de selectie van het derde louter mooiweervoetballers bevat, was de aanwezigheid van deze koele kikkers meer dan gewenst.

Opgetogen over de hervatting van de competitie zetten onze mannen koers naar het wintersportgebied Keijenborg waar men ruim op tijd (lees: veel te vroeg) arriveerde. Uiteraard was de voorzitter van de supportersvereniging meegereisd om de boel in het gareel te houden en de jongens de nodige ondersteuning te bieden. Hij zal verrast opgekeken hebben toen de 11 basisspelers eenmaal op het veld stonden. De samenstelling van de basis elf was namelijk behoorlijk veranderd ten opzichte van vorig jaar. Om meteen maar met de grootste verrassing te beginnen: Aram Sanders toonde zijn veelzijdigheid door de plek onder de lat in te nemen. De man die normaal gesproken voor de doelpunten moet zorgen, moest er ditmaal voor zorgen dat het lederen voorwerp zo min mogelijk in het netje zou verdwijnen. Hij werd bijgestaan door verdedigers Twan Hippmann, Prins, Willemsen I en Egbert Eikelboom. Het middenveld werd gevormd door van Wijk, te Velthuis en Butsers. De doelpunten moesten gemaakt worden door aanvallers Arjan Eikelboom, Willemsen III en Kranenbarg.

De omstandigheden waren verre van gemakkelijk. Coach Wools begon spontaan te ijsberen na het zien van de laagvliegende pinguins (aanvankelijk werd verondersteld dat het zwaluwen waren, een wijs man wist ons echter te vertellen dat het waarschijnlijk pinguins zijn als ze zo laag vliegen) en de enige pegels op doel die te zien waren, waren de ijspegels. Zoals gebruikelijk ging de toss verloren, waardoor de bezoekers af mochten trappen. Of het hierdoor kwam is onduidelijk, maar het begin was voortvarend voor de uitploeg. De spelers stonden koud in het veld, of het eerste kleine gevaar was een feit. Het was Butsers die de eerste doelpoging mocht noteren. Na een goede passeerbeweging ging hij op snelheid zijn man voorbij (goed opgemerkt door bankzitter Joep Hippmann), maar vond vanuit een moeilijke hoek de keeper op zijn weg. Het goede spel was echter van korte duur. Al gauw werd het spel bijzonder slordig. Keer op keer werd de bal ingeleverd door verscheidene spelers. Zelfs de spelers die voetballend hoog aangeschreven staan gingen regelmatig in de fout. Hierdoor waren de eerste kansjes (die van Butsers niet meegerekend) voor de thuisploeg. Ook bij hen ontbrak echter de scherpte, bovendien stuitten zij elke keer weer op doelman Sanders. Hij hield het hok moeiteloos schoon in de beginfase. Ondanks dat ze een paar schietkansen kregen, maakte de thuisploeg weinig indruk. Het voetbal was grotendeels op toeval gebaseerd en vaak werd de bal blind naar voren geroeid. Voetballend leken de bezoekers uit Brummen de betere ploeg en zij kregen dan ook de eerste kans.

Na een aantal keren geloerd te hebben op een uitbraak was het na een minuut of twintig eindelijk zover, het eerste (grote) gevaar van de geel-blauwen. Aanvoerder Eikelboom brak door, omspeelde de keeper goed en bood zo zijn collega Kranenbarg een uitgelezen mogelijkheid om de 0-1 aan te tekenen. Hij bewees echter dat een Kranenbarg beter in de keuken is dan op het voetbalveld. Chef Kranenbarg bakte er op het voetbalveld weinig van. Voor open goal faalde hij opzichtig waardoor de stand wonder boven wonder 0-0 bleef. In de verder rommelig verlopende eerste helft was de uitploeg nog eenmaal dicht bij een treffer. Te Velthuis was attent na een slippertje van de keeper en lepelde de bal fraai over diezelfde doelman. De middenvelder, die ook nog weinig ballen goed had geraakt, gaf de bal echter iets te veel vaart mee waardoor deze op het dak van het doel belandde.

Zo werd de eerste heft gemaakt door de uitploeg. Het probeerde zelf kansen te creëren, maar was zoals gezegd ook uiterst slordig waardoor er gevaar voor eigen doel ontstond. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een kolderieke situatie ten grondslag lag aan de eerste treffer van de wedstrijd. Een voorzet vanaf links leek in eerste instantie gepakt te worden door keeper Sanders. Uiteindelijk liet hij de bal echter toch lopen. Verderdiger Eikelboom had hier niet op gerekend en kreeg de bal wat ongelukkig tegen zich aan, waarna de bal in het eigen doel verdween. Het feit dat er een eigen goal nodig was voor een voorsprong voor de thuisploeg, is een compliment voor gelegenheidsgoalie Sanders, die zijn goal tot dan toe keurig schoon had gehouden.

Na de 0-1 leken de Brummenaren wat van slag. Het kwam niet meer aan voetballen toe en de wedstrijd werd rommeliger dan ooit tevoren. Een enorme dekkingsfout zorgde zelfs voor 2-0. Bij de tweede paal kon een Keijenburg speler de bal aannemen, rustig een hoek uitkiezen en kiezelhard afronden. De voorsprong was op dat moment niet geheel onverdiend, omdat Keijenburg goed om wist te gaan met de wanorde bij zijn opponent. Brummen probeerde nog wat aan te dringen, maar tot grote kansen kwam het niet meer. Ijzervreter en sloper Willemsen III creëerde nog twee opeenvolgende schietkansen voor zichzelf, maar wist hier geen slaatje uit te slaan.

Zo gingen beide ploegen met een 2-0 stand de rust in. Eigenlijk verdiende geen van beide ploegen een voorsprong. In het spel van de thuisploeg zat geen enkele lijn, zijn opponent probeerde wel te voetballen, maar was dusdanig slordig dat het teveel weggaf. Hierdoor leek de thuisploeg gevaarlijker en was de voorsprong logisch (en misschien dus wel verdiend). Maar we kennen allemaal het gezegde: het kan vriezen, het kan dooien. Zo werkt het ook in het voetbal, hoewel het vandaag voornamelijk leek te vriezen (zowel letterlijk als figuurlijk).

De tweede helft liet een ander beeld zien. Na een beetje ontdooit te zijn namen onze Brummense helden het initiatief. Eindelijk was er daadwerkelijk goed voetbal te zien en men kwam een paar keer gevaarlijk voor het vijandelijke doel na mooie aanvallen. Invaller de Brouwer kreeg twee goede schietkansen. De eerste werd goed gepakt door de goalie van de thuisploeg en de tweede poging suisde over de lat. Maar het mocht duidelijk zijn dat Brummen niet van plan was op te geven. Defensief stond het als een huis en men kreeg het middenveld meer en meer in handen. Uiteindelijk wisten de bezoekers zelfs te scoren. Een snel genomen vrije trap kwam bij aanvoerder Eikelboom uit, die de bal bij wijze van hoge uitzondering strak in de verre hoek mikte. De scheidsrechter gooide echter roet in het eten. Hij vond de vrije trap te snel genomen en keurde zodoende de treffer af. Dit neemt niet weg dat de thuisploeg gewaarschuwd was. De wedstrijd was verre van gespeeld. Het hoogtepunt van de wedstrijd volgde niet lang na dit moment. Na een goede aanval over de rechterkant kwam de bal terecht bij te Velthuis die de bal zonder te kijken met een fenomenale volley lanceerde in vijandelijke richting. De bal ging precies langs een verdiger en zetten Eikelboom plots vrij voor de keeper. Omdat de scheidsrechter dit keer niet affloot legde de rappe aanvaller de bal met buitenkant rechts keurig langs de verkeerde kant van de paal waardoor de stand 2-0 bleef.

Omdat er wat te halen leek voor de ploeg van Coach Wools, werd er steeds meer op de aanval gespeeld. Hierdoor ontstond er logischerwijs ook steeds meer ruimte in de Brummense verdediging. Dit werd alleen maar erger toen laatste man Prins 5 minuten uit het veld werd gestuurd. Hij was al een aantal keren aan een sanctie ontsnapt en toen hij zijn emoties niet onder bedwang kon houden vond de leidsman het wel welletjes. Vijf minuten bankzitten was het gevolg. De gaten in de Brummen verdediging werden immens, waardoor er een aantal overtalsituaties ontstonden in het voordeel van de gastheren. Mede door knap verdedigend werk van met name Willemsen I (hij speelde een uitstekende 2e helft, waarin hij knap overeind bleef tegen de Keijenburg aanvallers) en opzichtig falen van de Keijenburg aanvallers werd hier niet van geprofiteerd. De ruimtes bleven groot toen Prins weer terugkwam. De laatste man had zijn zaakjes goed op orde in de hechte Brummen defensie, maar besloot een positie in de spits in te nemen om zo het nodige gevaar te stichten. Uiteindelijk werd het ultra offensieve spel van het derde van Brummen ze toch noodlottig. Waar grote kansen van dichtbij gemist werden, werd een bal van afstand heerlijk in de kruising gewerkt door een Keijenburg speler. De fenomenale trap wekte de nodige bewondering bij zowel medespelers als tegenstanders.

Hiermee was de wedstrijd gespeeld. De uitploeg drong nog wel aan maar wist zelf niet eens een treffer te maken. Het goede keeperswerk van de doelman van de thuisploeg mag hierbij  doorniet ongenoemd blijven. Met dit goede keeperswerk, oppertunistisch voetbal en een beetje geluk wist de thuisploeg 3 dure punten thuis te houden. Wel zal het tegen betere tegenstanders beter voetbal moeten laten zien om mee te blijven doen voor de titel. Onze dap’re strijders uit Brummen hebben bij vlagen goed voetbal laten zien en bewezen zo klaar te zijn voor de tweede seizoensheflt. Het vertoonde spel biedt zeker aanknopingspunten voor de tweede en laatste seizoenshelft. In een grote iglo werd na de wedstrijd een andere klassieker gekeken, waarmee we gelijk terecht komen bij de Jimmy Willemsen bokaal. Deze gaat deze week naar het duo gastspelers Chef Kranenbarg en Chico Rico. Zowel tijdens als na de wedstrijd verstoorden zij zeer opzichtig de tot dan toe goede sfeer door uitzinnig te juichen voor doelpunten gemaakt door een amateurvereniging uit Rotterdam. De uitspraak: ‘zo jong en nu al dom!’ is hier zeker van toepassing. Als ze dit imbeciele gedrag zelfs de voorkeur geven boven het maken van simpele intikkertjes, is de trofee geheel verdiend! Wel rest mij nog de gastspelers te bedanken. Het is tegenwoordig vrij lastig om mensen te vinden die op zondagmorgen niets beters te doen hebben dan met -20 graden tegen een bal aan te trappen. Volgende week zal er niet gevoetbald worden, over 2 weken staat er weer een thuiswedstrijd op het programma, tegen Be Quick Zutphen. Wij hopen u dan allemaal weer langs de lijn te zien!

Patsie